پیشیگرفتن کمیته فرهنگ از وزارت فرهنگ

«لولوشدن کمیسیون فرهنگی مجلس»، تیتر این ستون در اول تیرماه بود؛ آن روزها آقای نصرالله پژمانفر، یک روز پیش از آنکه رئيس کمیسیون فرهنگی مجلس شود، در گفتوگویی با خبرگزاری فارس گلایه کرده بود: «برخی میخواهند از کمیسیون فرهنگی
«لولو» درست کنند». در آن یادداشت در ١٠ بند دلایلی طرح شد که گفتار و کردار این کمیسیون سبب شده چنین توهمی در ذهن ایشان شکل گیرد؛ شاهد مثالش همین متن امروز که با دریافت نشانههای مثبت از کمیته فرهنگ، هنر و رسانه، از زیرمجموعههای کمیسیون فرهنگی مجلس، به رویه جديد احترام گذاشته میشود:
یک: کمیته فرهنگ، هنر و رسانه مجلس پیشنهاد داده است سیودومین جشنواره موسیقی فجر از استاد محمدرضا شجریان تجلیل کند؛ این همان رویکرد فعالانه رو به جلوست که جامعه هنری از نمایندگان خود در خانه ملت انتظار دارد، همین پیشنهاد فارغ از اینکه محقق شود یا خیر، بازگشت استاد به صحنه هنری کشور را تلنگری تازه زده است، علاوه بر آن جامعه هنری احساس میکند برای نخستینبار مجلس را همراه و کنار خود میبیند. دیگر کنشهای این کمیته در دیدارهای پررنگ با هنرمندان مختلف از نکات کمتردیدهشده از سوی نمایندگان مجلس در همه ادوار است.
دو: درحالیکه حدود ٧٠ روز از تغییر وزیر فرهنگ میگذرد، تحولی که جامعه هنری توقع داشت برآورده نشده است، البته همه میدانند عرصه فرهنگ و هنر محصول زودبازده ندارد؛ اما آنچه این سالها بر اهل هنر گذشت، سعه صدر و طاقتها را به شماره انداخته است، شاید تغییر ملموس در این مدت، گفتوگوهای وزیر با چهرههای منتقدی مانند امامجمعه مشهد است که باید پیش و بیش از اینها مورد توجه دولت قرار گیرد شاید با رفع سوءتفاهمها، فضای هنری برای همیشه از تحدیدهای حیرتانگیز رهایی یابد. اکنون به نظر میرسد کمیته فرهنگ، هنر و رسانه مجلس میتواند قدرت چانهزنی وزارت فرهنگ را بالا ببرد و امیدی تازه به هنرمندان ببخشد تا به حداقلهای حقوق شهروندی خود دست یابند.
سه: «دولت در کنکور چهارگزینهای هنرمندان» تیتر این ستون در نوزدهم مرداد بود، چند ماه مانده به انتخابات ریاستجمهوری همچنان این آزمون پابرجاست: «الف: دولت خواست و نتوانست، ب: دولت خواست و نگذاشتند، ج: دولت خواست اما خیلی هم نخواست! د: دولت کلا نخواست و دغدغههای دیگری داشت»، چهار گزینه آن یادداشت بود؛ هرچند سال پایانی دولت است و شاید خیلیها از هماکنون تیک یکی از این گزینهها را زده باشند؛ اما همچنان معتقدم در همین فرصت باقیمانده، زاویه نگاه وزارت فرهنگ، اینکه رویکردهایش فرهنگی است یا ارشادی و نیز ابتکاراتش برای گشایش فضای هنری کشور میتواند در انتخاب این گزینهها نقش تعیینکننده ایفا کند.