صالحیامیری وزیر بماند یا برود؟

این روزها هر هنرمند و هنردوستی به هنرآنلاین میآید در پایان معاشرت حتما میپرسد: «وزیر فرهنگ چه کسی میشود؟ صالحیامیری ماندنی است؟»
پاسخ من به این سؤال، به رسم این روزگاران، یک پرسش است: «اگر صالحیامیری وزیر نباشد، پیشنهاد شما برای وزارت فرهنگ کیست؟»
و جالب که تقریبا کسی پیشنهاد مشخصی ندارد؛ برخی هم افسوس میخورند چرا اینقدر در مدیریت فرهنگی با فقر مواجهیم؟
البته دو، سه نامی تکرار میشود که خود اهل هنر میگویند مگر آسمان به زمین آید که اجازه دهند اینها ردای وزارت فرهنگ بر تن کنند.
یک- اینکه گزینههای متعدد برای وزارت فرهنگ طرح نمیشود، نسبت به مهرماهی که گذشت قدمی به جلو است؛ ٢٧ مهر سال گذشته تیتر این ستون «شما هم کاندیدای وزارت ارشاد هستید» بود، با این لید اعتراضی: «این روزها از در و دیوار شهر گزینه برای تصدی وزارت ارشاد میبارد، رسانهها هر روز چندین و چند چهره را بهعنوان گمانههای جایگزینی علی جنتی معرفی میکنند و خلاصه کارناوالی به راه است؛ از انبوه چهرهها چنین برمیآید که دوزاریها جا نیفتاده است، اگر راهبری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تا اینسان ساده است چرا علی جنتی با پایگاههای شناختهشدهاش اندر خم ماندن و رفتن است؟ گویا وزارت ارشاد همچنان جدی گرفته نمیشود...»
دو- یادآوری «فرهنگ آری، ارشاد نه» پیشنهاد تکراریام در این معاشرتهاست؛ به جای آدمها و مصداقها به تعیین سرفصلها و مطالبات همت کنیم؛ بایدها و نبایدهایی برآمده از این تجربه چهار دههای تدوین شود که هر فردی وزیر فرهنگ شد در پی تحقق آن برآید؛ «بیشتر فرهنگ کمتر ارشاد». تیتر این ستون در چهارم آبان سال گذشته این بود: «کوچکشدن و بسیار کوچکشدن وزارت فرهنگ»؛ اهالی فرهنگ و هنر بیش از کارشناسان وزارت ارشاد خط قرمزها را میشناسند، و این در حالی است که بودجه ناچیز این وزارت به جای تأمین زیرساختهای مبرم مانند ساخت سالنهای تخصصی، صرف حقوق کارمندان میشود. در عصر حاضر باید مطالعه کرد و دید کشورهایی که بازارهای هنری دنیا را به تسخیر خود درآوردهاند تن به چنین بنبستهای اداری دادهاند؟ الگوهای جهانی از کوچکشدن نقش دولت در عرصه فرهنگ و هنر و حضور پررنگ نهادها، انجمنها و اصناف میگویند، آنها هستند که موازنه مورد نظر حاکمیت را برقرار میکنند و سالیان درازی است اینبار را از دوش دولت برداشتهاند... ازاینرو روند حرکتی وزارت فرهنگ بهگونهای باشد که مخاطب احساس کند تحولات روز دنیا را در نظر دارد...» اصناف هنری پس از هماندیشی باید به مانیفستی روشن برسند که از سوی رسانهها ملکه ذهن شود و هرکس وزیر فرهنگ شد، آن را نقشه راه خود کند.

ایران آرت

روزنامه شرق