آشتي ملي را از هنر آغاز کنيد

پيشنهاد آتشبس از سوی يکي از منتقدان دولت و استقبال از آن، اين اميدواري را شکل داده که سرانجام فضاي کشور از التهابهاي بهجامانده از انتخابات رهايي يابد.
بهحتم جامعه هنري حتي بيش از ساير اقشار، خواهان آرامش در کشور است، زيرا تجربه ثابت کرده هرگاه هيجان بگومگوهاي سياسي بالا ميگيرد، پيش از آنکه مسئله مناقشهبرانگيز دستخوش گزندي شود، بلافاصله حوزههاي عمومي دردسترسي مانند فرهنگ و هنر آسيب ميبينند؛ تا دلواپسیهايي درباره دولت رسانهاي ميشود، ناگهان دومينوي لغو کنسرتها به راه ميافتد يا يک جشن سينمايي ساده بهخاطر لباس چند هنرپيشه روي سر اهالي هنر آوار ميشود... و حتي ديده شده دست نهادهاي نظارتي خود دولت براي صدور مجوز فلان فيلم و تئاتر به لرزش ميافتد! اگر اين آشتي ملي جنبه عملياتي يابد شايد مثلا حوزه هنري از تحريم فراقانوني فيلمها دست بردارد؛ و بپذيرد زيرعنوان «فيلمهاي مسئلهدار»، سينماي ايران را دوقطبي ميکند؛ اگر حوزه هنري بخش خصوصي بود بالطبع حق انتخاب داشت، اما در شرايط کنوني و با اين ميزان سرمايه از بيتالمال نميتواند به مجوزهاي دولت بيتوجه بماند؛ بهخصوص اينکه در برخي شهرهاي ايران فقط حوزه هنري سالن سينما دارد و تحريم يک فيلم از طريق اين نهاد، درواقع تحريم مردم آن شهرها از فيلمهاي روز سينماي ايران است. شايد با رخ نشاندادن اين آشتي، زمينه بازگشت نوازندگان زن به صحنههاي موسيقي سراسر کشور فراهم آيد و دهها و صدها «شايد» زيباي ديگر که خيلي معمولي و سادهاند، اما به آرزويي دور، خيلي دور بدل شدهاند.

ایران آرت

روزنامه شرق