دولت در کنکور چهارگزینهای هنرمندان

عصرگاه یکشنبه، دولت در واکنش به لغو کنسرتها بهاصطلاح «دبل» کرد؛ ورود دو وزیر، وزیر ارشاد با گلایه تند و درخواست برای رسیدگی و وزیر کشور با نامهنگاری به رئیس قوه قضائیه به گمانم هرچند دیر اما کمی تا قسمتی خودی نشان داد و این امیدواری را به وجود آورد که دولت فراتر از وزارت فرهنگ برای گشایش فضای هنری کشور قرار است تکانهایی به خود بدهد.
یک-
نمرهای که اهالی فرهنگ و هنر به عملکرد دولت میدهند بسیار مهم است؛ راستش حدود ١٠ ماه مانده به انتخابات، نمره مزبور چهبسا تعیینکنندهتر هم قلمداد میشود؛ گذشته از مرجعبودن جامعه فرهنگ و هنر در هدایت افکار عمومی، مردم یادشان هست جامعه هنری چه بالبالی زدند «تدبیر و امید» از صندوقهای رأی بیرون بیاید، لابد در انتخابات پیشرو یکی از چشمهای مردم به زاویه نگاه هنرمندان است؛ رصد میکنند حامیان دیروز از حاصل تلاش دولت راضیاند؟
دو -
لغو کنسرتها دهها آسیب فرهنگی دارد که بازتابهای آن حتما برای وجهه بینالمللی کشورمان هم شایسته نیست؛ همه این مخاطرات به کنار، دولت باید اولین شاکی نادیدهگرفتن مجوزهایش باشد، استمرار چنین رویهای در سه سال گذشته سبب شده در جامعه این موضوع فراگیر شود «اعتدال یعنی چاقویی که نمیبرد»؛ بنابراین ورود پرقدرت دولت و پیگیری مجدانه این امر بیش از آنکه لطف به اهالی هنر و احیای فضای نشاط عمومی جامعه باشد، ضرورتی حیاتی برای دولت است.
سه -
دور از انصاف است یادآوری نکنم این البته دومین ورود دولت به مسئله موسیقی است، تصحیح قانون رابطه نیروی انتظامی و کنسرتهای موسیقی و دیگر اجتماعات هنری نخستین گام دراینباره بود که اهل هنر را بر سر ذوق آورد اما به گمانم دولت در اطلاعرسانی رسانهای آن عجله کرد و پیش از آنکه رایزنیهای داخلی به سامان برسد، تیتر رسانهها شد و کار را با چالش روبهرو کرد؛ اکنون همچنان این امید وجود دارد که این اتفاق آرامشبخش به سرمنزل مقصود برسد.
چهار-
هنرمندان دستکم از یک منظر مانند خبرنگاران هستند و آن روح معترض، منتقد و کمالخواه است که اگر نباشد آفرینش هنری شکل نمیگیرد، بنابراین نگاه انتقادی آنها به هر پدیدهای ازجمله عملکرد دولت یازدهم طبیعی است؛ اما به وقت نمرهدادن بهیقین به بیلان چهارساله مینگرند و ممکن است این چهار گزینه کنکوری را پیشروی خود ببینند: برای توسعه و تعمیق فرهنگ و هنر کشور آیا
«الف: دولت خواست و نتوانست
ب: دولت خواست و نگذاشتند
ج: دولت خواست اما خیلی هم نخواست!
د: دولت کلا نخواست و دغدغههای دیگری داشت».
شاید به سرانجامرساندن دو مبحث اشارهشده در این یادداشت، تیک جلوی گزینهها را جابهجا کند.

هنرآنلاین

روزنامه شرق