این ستون میتوانست تیتر دیگری هم داشته باشد: «شب امتحان دولت»؛ زیرا اگر میتوان اوضاع هنرمندان را با کولبران که زخمی عمیق بر قلب ایرانی است، مقایسه کرد، به حتم حاصل نگاه تصمیمسازان این چهار دهه به مقوله فرهنگ و هنر است که اکنون بالطبع دولت یازدهم با وجود تلاشهایش، به اندازه چهار سال اخیر در توس

نسخه تندروها دیگر لو رفته؛ آنها برای هنرمندانی که دگر اندیش می خوانند و زمینه فعالیت شان فراتر از مرزها می رود یک پیشنهاد روشن دارند:" مهاجرت از ایران " یک : "... نوروز دو سال قبل وسایلم را جمع کرده بودم، حتی چمدانم را بسته بودم و میخواستم بروم... " این جملات تلخ اصغر فرهادی ست که سیزدهم اسفند د

يك: وزیر فرهنگی که رئیسجمهور شده باشد، برای اهل هنر خاطره است، خواه خیلی دور، اما هنوز طعمش به دهان مانده، راستش آنقدر به هنرمند تلخی رفته و میرود که آن روزگاران نوستالژیک شده است. در آن هشت سال همت دولتنشینان بر حفظ کرامت انسانی هنرمند بود و هنر نزد افکار عمومی مرتبتی والا یافت، اما در مقا

وقتی آقای قالیباف در مناظره دوم به آقای روحانی خیلی کلی گفت در شهرداری برای هنر کارها کردیم، رئیسجمهور هم کلیتر گفت ما هم؛ و فقط یادش آمد از فعالشدن ارکسترهای موسیقی یادی کند؛ پیدا بود هیچیک از آقایان دقیقا نمیدانستند برای هنر چه کردهاند؛ درحالیکه جامعه هنری انتظاراتش بسیار بیش از عملکردها

مردم ایران می دانند برخی رویکردها در ایران فصلی ست و در پریودهای زمانی مشخصی اتوماتیک تکرار می شوند: یک- مثلا وقتی تیر ماه از راه می رسد دستورالعمل های تیز و تند حجاب، رسانه ای می شود و سر چهار راهها و ورودی مراکز خرید، گشت های ارشاد از خجالت دختران و حتی پسران درمی آیند. دو- گاهگاهی هم برق، روی

چرا آقای روحانی نام استاد شجریان را در مناظره به زبان نیاورد و به گفتن ربنا اکتفا کرد؟ چرا رسانه های تندرو که معتقدند رئیس جمهور مثل دور قبل دارد از شجریان استفاده ابزاری می کند خود را به نفهمیدن می زنند؟... این چراها و دهها چرای دیگر به این برمی گردد که واقعا مورد استاد محمد رضا شجریان، مورد خ

گفته می شود دکتر حسن روحانی با بیش از 25 میلیون رای در برابر حدود 15 میلیون رای حجه الاسلام ابراهیم رئیسی پیروز شده است؛ اتفاق تاریخی 29 اردیبهشت، غیر از پیروزی اصلاح طلبان و تحول خواهان پیام های دیگرتری هم دارد: یک: طرفی پیروز شد که جامعه هنری یک دست و مصمم پشتش ایستاد و حتی از انواع تهمت های ر

یک: روزی که کمپین رابرت دنیرو، مریل استریپ، جورج کلونی، آنجلینا جولی، جنیفر لوپز، دیکاپریو، جانی دپ، برد پیت و... نتوانست جلوی ورود ترامپ به کاخ سفید را بگیرد، برخی مدعی شدند برند هنرمند، سرگرمیساز است و مردم در مسائل مهمی مانند انتخابات به آنها رجوع نمیکنند؛ اما این روزها در ایران، کسی نیست

وقتی سهشنبه ١٢ آذر در همین ستون زیر تیتر «خانه هنرهای تجسمی کجاست؟» نوشتم: «خانه تئاتر، خانه سینما، خانه موسیقی داریم؛ اما خانه تجسمی کجاست؟ این فقدان چنان عیان است که حالاحالاها میتوان برای آن علامت سؤال و تعجب گذاشت...» برخی دوستان گلایه کردند «در آغاز استقرار دولت یازدهم، چه وقت این حرفهاس

یک: احتمالا دقت کردهاید چالشهایی که هنرمندان به آن دچارند، حل نمیشوند، فقط کمرنگ و پررنگ میشوند: ممنوعالکاری، ممنوعالتصویری، فیلم توقیفی، ممیزیها، لغو کنسرتها، نبود بودجه و... و این همه غیر از مشکلات دامنهدار فقدان امنیت شغلی، بیکاری، بیمه و... است. دو: طبیعیترین اتفاق این است که هنر

چهار دهه است وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از دو سوی مختلف با نقد جدی مواجه است؛ عدهای که به قید «فرهنگ» آن چشم دارند، آن را در اعمال حقوق جامعه فرهنگ و هنر، به عنوان زیرمجموعه حقوق شهروندی، ناکارآمد خوانده و از رفتار «یکی به نعل و یکی به میخ» مدیران آن به ستوه آمدهاند. اگر وزارت فرهنگ، شجاعت نظرسنجی د...

کنسرت موسیقی خواهران گلچین امروز ساعت دو بعدازظهر در تالار وحدت برگزار میشود؛ تعیین چنین ساعتی برای کنسرت حیرتانگیز است، البته انجام کنسرت بانوان در ساعات چسبیده به ظهر مختص دیروز و امروز نیست، سالیانسال است ساعات نامتعارفی به اینگونه کنسرتها اختصاص مییابد، پیشترها این ساعت سه و نهایتا چهار و پنج بع...

دیروز آن هفتهنامه، امروز آن روزنامه، هرروز فلانی در فیسبوک و اینستاگرام... باورکردنی نیست در ایران با این قدمت فرهنگی، هنرمندان در زمره گروههایی هستند که در معرض بیشترین اهانتها و توهینها قرار میگیرند. این در حالی است که مردم و افکار عمومی همیشه پشتیبان بزرگ جامعه فرهنگ و هنر هستند و شاید همین اقبال...

٤٣ هنرمند برای اولینبار و ٢٨ هنرمند برای دومینبار آثارشان در حراج تهران ارائه شد، ٣٥ هنرمند زیر ٤٠ سال داشتند؛ همین سه مؤلفه برای متمایزشدن ششمین حراج تهران کافی است؛ اما این همه ماجرا نبود: ارائه ١١ عکس، ٢١ مجسمه و فراوانی آثار هنر معاصر که بالطبع قیمتی بسیار پایینتر از آثار مدرن و کلاسیک دارند، در...

نگاهی به حضور زنان در بازارهای هنری یک - گران ترین نقاشان دنیا را جستجو کنید، دریغ از نام یک زن؛ راستش این واقعیت بیرونی ست و از آن گریزی نیست؛ حتی اگر مثلا گروهی به نام گریلا گرلز( دختران پارتیزان) در دهه ۱۹۸۰ در نیویورک پرچم تبعیض علیه زنان هنرمند را برافرازد و سالهای سال فعالیت های منسجمی برای شر...

«لولوشدن کمیسیون فرهنگی مجلس»، تیتر این ستون در اول تیرماه بود؛ آن روزها آقای نصرالله پژمانفر، یک روز پیش از آنکه رئيس کمیسیون فرهنگی مجلس شود، در گفتوگویی با خبرگزاری فارس گلایه کرده بود: «برخی میخواهند از کمیسیون فرهنگی «لولو» درست کنند». در آن یادداشت در ١٠ بند دلایلی طرح شد که گفتار و کردار این ...

سویه امیدبخش حادثه ناگوار پلاسکو، ظهور روح فراموششده انسانیت بود. آتشنشانها با دستان خالی به جنگ آتشفشان رفتند تا به یک کشور شوک دهند: «مردم گرفتار یک لقمه روزی حلال بدانیم لابهلای این هوای آلوده، که بیاخلاقی و بداخلاقی کالای رایج است، هنوز انسانهایی زیست میکنند که برای نجات همنوع خود، جان شیرین را ...

قبول، ندیدبدید هستیم، همهجا تقدیر رئیس مجلس از ترانه علیدوستی را تیتر زدهایم؛ اما مگر در این چهار دهه چند بار پیش آمده یک رئیس مجلس در نطق رسمیاش در صحن علنی از یک هنرمند تقدیر کند؟! جالب است که حتی آقای علی لاریجانی که از سال ۱۳۸۷ تاکنون رئیس مجلس است، از سال ۱۳۷۰ تا بهمن ۱۳۷۲ وزیر فرهنگ و ارشاد اس...

وقتی آقای صالحیامیری در پنجاهمین روز حضورش در مسند وزارت فرهنگ به دیدار بخش نمایشگاهی حراج تهران رفت، بخش خصوصی این نشانه را دریافت کرد که دولت بر عهد خود برای حضور پررنگ آنها در هنر پایبند است، اما به دلایل زیر گمان میکنم صرف این دیدار و البته گفتاردرمانیها درخصوص ضرورت حضور بخش خصوصی کافی نیست، هر...

چندسال پیش از این وقتی ایرانیان با پدیده ولنتاین آشنا شدند، رز قرمز و شکلات ١٤ فوریه فراگیر شد. مسئولان همواره آماده واکنش، به تک و تاب افتادند که برایش معادل ایرانی بسازند؛ خاطرم هست طیفی جشن اسپندارمذگان را بهعنوان روز عشق پیشنهاد دادند تا در تقویم رسمی بگنجد و طعم ولنتاین غربی از دهان بیفتد؛ اما ...